Cep Herkülü...

Türk spor tarihinin en acı kayıplarından biri... Her kesim tarafından sevilen, saygı gören bir sporcuydu Naim. Sosyal medyadaki paylaşımlardan gördüğüm birçok akranımın benim gibi, Naim barın başına geçtiği zaman aynı hareketleri yapmasıymış. Genelde oklava olurdu benim önümde, önce saçlar üflenerek kaldırılır sonra bar kavranır ve ağızı hafif açarak, bar silkme veya koparma stilinde kaldırılır.

Naim Süleymanoğlu sadece ülkemizi gururlandırmakla kalmadı, aynı zamanda birçok jenerasyonu etkiledi. Sporu, olimpiyatları onunla sevdik çocukluğumuzda. Hele 96 olimpiyatlarında Yunan Valerios ile çekişmesi var ki hala dün gibi aklımdadır. Ağırlığı kaldırdıktan sonra ben yaptım hadi kolaysa sende kaldır hareketi gördüğüm en karizmatik hareketlerdendi.

Ülkenin en büyük problemi artık Naim gibi sporcuların yetişmemesi... Yeni jenerasyonların örnek alacağı, onlara sporu sevdirecek rol model yok artık. Son yıllarda yarışan olimpik sporcularımız ya dopingli ya da karakter olarak zayıf. Gerçi ırkçılıkdan dolayı ceza almış sporcuya meşale taşıtmış ülkeyiz ya neyse, bu güzel insan için yazılan yazıya ayıp olmasın diye o konuyu başka bir zaman yazayım. Rol model olması gereken sporcular artık maganda ikonu, bunun etkisiyle bir zamanlar Şaban iken artık gitgide Recep İvedikleşiyor gençlik. Spor, sanat, mizah yere vurdukça da her gelen jenerasyon bir öncesinden daha kötüye gidiyor. Kimbilir belki gereken sıçrama için varılacak en dibe ulaşmışızdır.

Son olarak, tüm güzel anılar için teşekkürler cep herkülü... Bu millet sana minnettar, toprağın bol olsun.